کاغذ تخصصی یک اصطلاح عمومی برای کاغذهایی با کاربردهای خاص و حجم تولید کمتر است که به عنوان کاغذ{0}منظور خاص یا کاغذ هنری نیز شناخته می‌شود و 12 زمینه اصلی از جمله فرهنگ، بسته‌بندی، ساخت و ساز و پزشکی را پوشش می‌دهد. مواد اولیه آن شامل الیاف گیاهی، الیاف مصنوعی و الیاف معدنی است. از طریق فرآیندهای کاغذسازی و عملیات پوشش دهی، خواصی مانند ضد آب، مقاومت در برابر آتش و خواص ضد باکتریایی دارد. برای مثال، کاغذ کپی بدون کربن از فناوری ریزپوشانی برای دستیابی به عملکرد کپی خود استفاده می‌کند و کاغذ ضدآب نانو با افزودن نانومواد، آبگریزی آن را افزایش می‌دهد.
این دسته از کاغذ کپی بدون کربن که در دهه 1940 در ایالات متحده توسعه یافت، نشات گرفت. از سال 2010، صنعت چین به تدریج گسترش یافت و به حجم تولید 4.12 میلیون تن در سال 2022 رسید و خوشه های صنعتی منطقه ای را در شهر Quzhou و Zhutai تشکیل داد. فن‌آوری‌های تولید شامل ساختارهای ریزپوشانی، ضد جعل رشته‌های امنیتی-و فرآیندهای تقویت فیبر است. محصولات شامل کاغذ ضد زنگ، کاغذ آرامید، و لنت های ترمز مبتنی بر کاغذ-که در ضد جعل مالی، اجزای هوافضا و مصالح ساختمانی سازگار با محیط زیست استفاده می شود، می باشد. این صنعت با چالش هایی مانند افزایش قیمت خمیر چوب و اتکا به فناوری وارداتی مواجه است و در حال گذار به سمت توسعه سبز و کم کربن{12} است.
